Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019

Εικαστική Έκθεση της Εικαστικού Χριστίνας Τζάνη με τίτλο ¨ΠΟΡΦΥΡΗ ΣΙΩΠΗ


Το Δ.Σ. του Αρχείου Ιστορίας & Τέχνης, σας προσκαλεί στα εγκαίνια, της τελευταίας για την Θερινή περίοδο, Εικαστικής Έκθεσης της Εικαστικού Χριστίνας Τζάνη με τίτλο ¨ΠΟΡΦΥΡΗ ΣΙΩΠΗ¨ η οποία θα φιλοξενηθεί στο
Νέο ιδρυθέν Μουσείο Τεχνών από 10 έως 31 Ιουλίου 2019.

Λίγα λόγια για την έκθεση:
Ζωγραφική του αισθητού της συνείδησης. Χαρτιά, καμβάδες, λάδια, φθορίζοντα χρώματα, κινούμενη ζωγραφική, στο Μουσείο Τεχνών της Κοζάνης.
Ένας σοφός άνθρωπος είπε ότι ο εικαστικός καλλιτέχνης γυμνάζει την εικόνα καθημερινά σε απογύμνωση. Η γύμνωση ενός ζωγραφικού έργου επιτελείται με πολλούς τρόπους. Ο ζωγράφος που απεικονίζει οντότητες συχνά καταφεύγει σε μια πορφυροποίηση του κιαροσκούρου των παλαιών ζωγράφων.  Το πορφυρό κόκκινο εξαντλείται στις υπώρειες του καφέ, ειδικά όταν αντανακλά στα γυαλισμένα ασημικά του σύνθετου στο σαλόνι της μαμάς. Τότε, ίσως να λανθάνουν οι ανακλώμενες εικόνες και οι παραμορφώσεις να  φαίνονται σαν χαλάσματα εν αιθρία. Η  μνήμη αποσοβεί το παρόν κι οι λάμψεις εκμηδενίζουν την όραση σε ένα φλεβικό  κόκκινο βαθύ πορφυρό χρώμα των βασιλιάδων.
Ένας  κόσμος, παιδικών ονείρων και εφιαλτών γκριζόμαυρα σκοτεινός  και χρωματικά ταραγμένος, χτίζει  μια φανταστική πολιτεία ζωγραφικής  με εκτο-πλάσματα. Τα εκτοπλάσματα είναι υπομονετικές και ανεκτικές οντότητες  παιδιών. Υποστηρίζουν   μια νέα δικαιοσύνη στον κόσμο.  
Η απογύμνωση των μορφών, οι  έντονες κόκκινες αποχρώσεις των άκρων αποκαλύπτουν την μαχητικότητα  των μικρών πρωταγωνιστών και ταυτόχρονα απομυθοποιούν τη διαχείριση της απεικόνισης σε σχέση με την εκφραστική αντίληψη που επιθυμεί ο θεατής. Οι φόρμες των σημείων καθώς και τα περιγράμματα λειτουργούν σαν μια ζωγραφική αισθησιοκρατικής περιγραφής. Οι οντότητες που παρουσιάζονται συνδέονται με σχετιζόμενους μεταξύ τους  ρόλους ώστε να φανεί η πολυπλοκότητα του κόσμου που τα περιβάλει.
Η διαδικασία θέασης είναι συμμετοχική. Ο θεατής αισθάνεται ως παρουσία ανάμεσα στις πορφυρόπληκτες μορφές. Η εικονογραφική τους περιγραφή αποπνέει την βαθειά σιωπή της πορφύρας.
Μια σιωπή απλώνεται στο σκιώδη κόσμο όπου οι παιδικές οντότητες χρειάστηκε να πολεμήσουν και να αυτοεξοριστούν σε μια περιοχή παράλογα γλυκιάς ανάμνησης. Η καταιγιστική κρίση στη συνείδηση των μικρών οντοτήτων, εκφράζεται με την ηχώ μιας σιωπής που απλώνεται στην ευάλωτη περιοχή όπου βούτυρο, ζάχαρη και φρουτένια χρώματα θα λιώσουν, αν η κρυσταλλοποίησή τους δεν συντηρηθεί στις χαμηλές θερμοκρασίες αυτής της βόρειας περιοχής.
 Οι αιμάσουσες πληγές της ζωής των παιδικών οντοτήτων επιδεικνύουν την ταραγμένη αδηφαγία των «εξοντωτών» τους. Τα πρωτόγνωρα αυτά πλάσματα κινούνται χωρίς τις προθέσεις των άνω και κάτω ακρών, με τους μελανούς πορφυρόχρωμους παλιούς  ακρωτηριασμούς να είναι λειτουργικά μέλη μιας νέας ανθρωπομετρίας του γλυκού ανεκδίκητου πόνου. Το ζαχαρωμένο νεότευκτο παρόν συστέλλεται μπροστά στο ανέντιμο πληγωμένο παρελθόν βίας, νοθείας και ξυλοδαρμών όλων των νεογέννητων συνειδήσεων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου